شناسایی پارامترهای هایپرالاستیک
مدلهای هایپرالاستیک رفتار مواد در تغییرشکل بزرگ را با تابع انرژی کرنشی توصیف میکنند. در آزمایش مکانیکی، پارامترهای مدل از دادههای تنش و تغییرشکل تخمین زده میشوند و سپس در شبیهسازی بافت، طراحی تجهیزات پزشکی و تصویربرداری مکانیکمبنا به کار میروند.
برازش مناسب منحنی الزاماً به معنی یکتا و پایدار بودن پارامترها نیست. ممکن است دو پارامتر اثر بسیار مشابهی بر تنش داشته باشند یا مدلی که داده کشش تکمحوره را خوب برازش میکند در فشار، برش یا بارگذاری دومحوره پیشبینی ضعیفی داشته باشد.
شناساییپذیری و تنوع بارگذاری
شناساییپذیری مشخص میکند آیا دادههای انتخابشده برای تفکیک پارامترهای مجهول کافی هستند یا خیر. در مدلهای چندپارامتری مانند مونی–ریولین و آگدن، نوع بارگذاری، دامنه تغییرشکل و محل نقاط اندازهگیری بر پایداری جواب اثر میگذارند.
هدف فقط افزایش تعداد دادهها نیست؛ هر اندازهگیری باید اطلاعات مکمل ایجاد کند. ترکیب فشار، کشش، برش یا بارگذاری دومحوره میتواند مؤلفههای متفاوت رفتار سازنده را فعال کند.
ژاکوبین تنش–ماده
ژاکوبین تنش–ماده مشتق بردار تنش نسبت به بردار پارامترهای ماده است. دترمینان آن حجم اطلاعات محلی را نشان میدهد و عدد شرط مشخص میکند حساسیت پارامترها تا چه اندازه همجهت و تفکیکناپذیر هستند.
با بیشینهسازی اطلاعات و بهبود شرطی بودن میتوان حالت بارگذاری، سطح تغییرشکل و تعداد آزمایشها را به صورت کمی انتخاب کرد. این روش تعداد اندازهگیریهای لازم را کاهش میدهد و تکرارپذیری شناسایی پارامترها را در حضور نویز بهتر میکند.